Skip to main content
en flag
nl flag
zh flag
fr flag
de flag
ja flag
ko flag
ru flag
es flag
Listen To Article

Vorige maand was het de Suez Boat crisis die mijn verbeelding heeft weten te veroveren. Ik vertelde je dat zodra Louie, mijn Facebook-algoritme, merkte dat ik op een paar artikelen had geklikt, hij bleef ze naar mij sturen, en ik bleef ze lezen. Deze maand ontdekte Louie dat ik nog een andere interesse had en begon me te bombarderen met updates, die ik vraatzuchtig gebruikte. Die interesse was natuurlijk het nieuws dat er een raket uit de lucht viel... en niemand wist waar hij zou landen. Voor het geval je dit verhaal niet obsessief volgt, hier is een korte samenvatting. Op 29 april lanceerde China een Long March 5B raket in een baan om het eerste deel van een nieuw ruimtestation in de... nou... ruimte te sturen. Eenmaal vrij van zijn gehechtheid, werd de raket — 108 voet hoog en met een gewicht van bijna 40.000 pond, overgelaten om doelloos rond te draaien in de ruimte totdat de zwaartekracht van de Aarde uiteindelijk in een vrije val terug naar de aarde zou trekken. Helemaal uit de hand. Zonder indicatie van waar het uiteindelijk zou landen. De hoop was natuurlijk dat het grootste deel van de raket zou branden bij terugkeer. Maar zoiets groots zou relatief intact kunnen zijn, en het Europees Ruimteagentschap voorspelde een risicozone die alle Amerika's ten zuiden van New York omvat, heel Afrika en Australië, delen van Zuid-Azië en delen van Zuid-Europa omvat. De experts bleven ons verzekeren dat het waarschijnlijk in een oceaan zou vallen (wat het uiteindelijk deed op zaterdagavond, een duik in de Indische Oceaan net ten zuiden van de Malediven) en dat het risico dat het iemand zou raken klein was. Maar toch. Een raket die uit de lucht valt en landen waar weet-waar is niet niets. Dus voor een paar dagen, was ik geboeid. Terwijl Louie me op de hoogte hield op de raket, las ik ook een andere soort afdaling voor. Afgelopen zondag predikte ik op Openbaring 21 en 22, Johannes visioen van de nieuwe schepping, het nieuwe Jeruzalem, dat, als je je herinnert, uit de hemel neerkomt van God. En dat is een vrij belangrijk theologisch concept. We ontsnappen niet naar de nieuwe schepping, en laten al het stof en vuil van deze wereld achter. Integendeel, het koninkrijk komt neer op deze wereld en transformeert deze wereld — alles is nieuw gemaakt, geheel gemaakt, tot de ware vorm van zichzelf gemaakt. Openbaring gaat in detail over hoe die transformatie eruit zal zien, wat de meest ware dingen zijn — er zal een stad zijn en er zal een tuin zijn (Jeruzalem en Eden getransformeerd). De stad is vol licht - er zijn geen schaduwrijke achtersteegjes of donkere hoeken waar gevaar en kwaad op de loer schuilt. In de stad woont de mensheid samen in perfecte relatie met elkaar en God, alle strijdende ophouden, alle vijandschap in de tuin, want de bladeren van de boom des levens zijn bestemd voor de genezing, de verzoening, van de naties, van alle mensen. Die boom levert ook fruit, wat, met het water des levens, alles is wat we nodig hebben om te bloeien. Degene die de mensen aanbidden geeft hen alles wat ze nodig hebben. Dit is wat er komt — dit is waar we naartoe gaan. Terugdenkend aan het gesprek op mijn blogpost twee weken geleden, en aan de verontwaardiging die voortkwam uit deze oncontroleerbaar raket, word ik eraan herinnerd dat mensen graag de controle hebben. We willen weten wat er komt, wanneer het komt, en hoe we ons het beste kunnen voorbereiden. Het koninkrijk van God is natuurlijk niet iets wat wij beheersen — zowel in de huidige realiteit zoals die door Jezus is ingeleid als in de volheid van die realiteit zoals het zal worden gerealiseerd wanneer Jezus terugkeert. Het koninkrijk, zei Jezus, is als een mosterdzaadje — je denkt dat het slechts een piepklein zaadje is, maar dan groeit het uit tot een enorme plant, die je leven overneemt, opduikt waar je niet per se wilt dat het opduikt, en je onbewuster raakt. Het koninkrijk zal zijn koninkrijk ding doen of we het verzorgen of niet, of we nu goede koninkrijken burgers zijn of niet, of we het willen of niet. Omdat we geen controle hebben over het koninkrijk. Dat is de Schepper. Maar alleen omdat we de controle niet hebben, betekent niet dat we op onze lauweren mogen rusten, of dat we nu alleen maar kunnen rondhangen, af en toe naar de hemel kijken, wachtend om de eerste juwelen muur van de stad uit een wolk te zien pieken voordat we weten wat we moeten doen. Adela Yarbro Collins, professor in het Nieuwe Testament aan de Yale Divinity School, schreef in haar boek De Apocalyps: „Het lot van de wereld en zelfs van de kerk is buiten de menselijke controle. Maar mensen kunnen de contouren van dat lot onderscheiden en zich daarmee verenigen. Ze kunnen voorkomen dat ze er tegen werken. En zij kunnen haar waarden belichamen als getuige van de wereld” (p. 150). We kennen de contouren van de nieuwe creatie. We weten wat er komt. We weten misschien niet wanneer en hoe het in zijn volheid zal aankomen, maar we weten wel een beetje hoe het eruit zal zien als het gebeurt. En we weten dat in Christus en door de Geest die nieuwe schepping al aanwezig is, al op onverwachte en verrassende manieren in ons leven verschijnt. En in tegenstelling tot de vallende raket, die we zouden vluchten als we het plotseling boven ons zouden zien verschijnen, weten we dat dit koninkrijk, om Mr Beaver te parafraseren, misschien niet veilig is, maar het is goed. En dus zijn we uitgenodigd om naar het koninkrijk te rennen. Om onszelf recht te zetten op het pad van wat het ook is dat God doet terwijl hij zijn wereld transformeert zodat hij ons in het doen zou kunnen gebruiken. In verzoening brengen. Genezende wonden. Werken voor gerechtigheid en waardigheid. Het prediken en beoefenen van vertrouwen en tevredenheid. Licht porren op donkere plaatsen. Leven alsof de hemel op aarde is.

Laura de Jong

Laura de Jong is a pastor in the Christian Reformed Church. After seminary she served as the pastor of Second CRC in Grand Haven, Michigan, before moving back to her native Southern Ontario where she is currently serving as Interim Pastor of Preaching and Pastoral Care at Community CRC in Kitchener. 

3 Comments

  • mstair says:

    I love this!

    “And so we’re invited to run towards the kingdom. To put ourselves squarely in the path of whatever it is God is doing…”

  • RLG says:

    Thanks, Laura, for sharing the latest thing to capture your imagination. Of course, what has captured your imagination, as well as the imagination of John, if he is the author of the book of Revelation, is pretty imaginative. Of course there are all kinds of interpretations of these final chapters of this apocalyptical book. So reading the book of Revelation, who really knows what was in the author’s imaginary musings.

    Of course, most other religions have their own predictions of what will happen at the end of time, all different from the scheme of Revelation. Their schemes, like Christianity’s, are based on their divinely inspired Scriptures, so like Christianity’s, are absolutely true. People of these other religions, such as Islam, are as convinced as you of the truth of their future schemes and the future domination of their religion and God (or Gods). So common sense would suggest that anyone’s guess is as good and true as the next. Of course the certainty of China’s rocket falling from the sky had a lot more certainty than the return of Christ. Thanks for sharing your opinion.

  • David Hoekema says:

    I didn’t quite know how a falling rocket would link up to Scripture but you made it work, Laura. And I can recommend some musical commentaries on John’s Apocalypse: the powerful gospel song “John the Revelator,” recorded by bluesman Blind Willie Johnson (and also, later, by Son House and, believe it or now, Depeche Mode); and the astonishing work of chamber music that premiered 80 years ago this spring in a Nazi prison camp, Olivier Messiaen’s “Quartet for the End of Time.” (I just led a two-session adult ed class on that work and a very different one that was 40 years old in 2019, Talking Heads’ “Once in a Lifetime.”)
    And if any reader of this blog would like more of Pastor Laura’s reflections on the vision of the Holy City go to the website for our church, Second CRC of Grand Haven, and watch last Sunday’s sermon. In my humble and unbiased opinion, it was brilliant.

Leave a Reply