Skip to main content
en flag
nl flag
zh flag
fr flag
de flag
ja flag
ko flag
ru flag
es flag
Listen To Article

Omdat, ik veronderstel, God zou nog steeds ons noemen hem goed, hij heeft het licht van zijn gelaat op ons scheen (hier in West-Michigan, althans) en zegende ons met zondedeze eerste februari dagen.In januari de zon gekalmeerd, opgewarmd, gevuld met hoop.Maar deze zon is iets anders.Het energie en verergert. Het is een theeteken van dingen die komen, maar nog niet hier.Deze zon lacht. Het is het licht aan het einde van de tunnel, het einde van de dingen en het begin dat we een glimp opnemenmaar we kunnen niet vastmaken in deze virale winter. Dit zonneschijn en lachingtrekt me uit de deurin wanhoop naar het bos naar het meer om te lopen maart plodwant ik moet naar iets toe te bewegen allesbehalve het zitten en wachtenal het niets wat ik heb gedaan. In het bos wil ik lopen. Ik wil schreeuwen en schreeuwen. Ik wil dansen als een gekke vrouw energiedeze behoefte om te bewegen, te doen.Ik ben vol van de willenvan het doen.Ik wil naar het oosten rijden en gips mijn paspoort tegen het plexiglas van de stand aan de grens en vertel wie ik moet dat ik ga homevisas en beperkingen worden verdoofd.Ik wil de klokken van de steilen bel de mensen om te aanbidden, en vertel ze om te zitten aan de tafel en dansen in de gangpaden en knuffelen en huilen lachen en zingen. Ik wil de kersttakken te nemenen beginnen een brand in de achtertuin en een feestje voor mijn vriendenSat die we dansen rond het vuurgehuil op de maan voor vreugde van samenzijn en we branden in het vuurelk van onze maskers.Ik wil nooit meer vragen wat alshow moetmoeten wecan Ien scheur elke laag van gedachtewe moeten reizen door in de handeling van het doeniets.Ik ben vol van het willen doen.Maar de dingen die ik wil doen doe ik niet.En de dingen die ik niet wil doen (die, van zichzelf, een afwezigheid) deze ik blijf doen.Ik doe niet schreeuwen en schreeuwen. Ik dans niet als een gekke vrouw.Ik walkmarchplodfeet vinden van de beste padwaar de sneeuw is ingepakt downby de honderden die hebben wandelenmarchedploddevoor hun eigen wil van het doen. ~ Er zijn, in het bos, de kleinste van beuken bomen.Hun takken zijn breed en laag, en op deze takken klampende bladeren — dood en bruin.Ik zeg vasthouden, maar ik ben ervan overtuigd is de boom die op hen, niet andersom om hen te houden totdat het tijd is voor iets nieuws.En als je struikelt over deze bomen terwijl Walkingmarchingploddingploddingop precies het juiste moment, zult u de zonsondergang op hen zien en deze bladerengluisteren.Een vrouw vroeg me eens hoe Gods genade was. Ik zou haar nu vertellen, het is de boom die zijn bladeren in de winter vasthoudt, en het licht dat de bladeren glinstert als koper.

Laura de Jong

Laura de Jong serves as pastor of Second Christian Reformed Church in Grand Haven, Michigan.

13 Comments

  • Daniel J Meeter says:

    I love it, the tree holding on to its leaves, that graceful silver-smooth-barked tree. And so much more in this, while were are plodding.

  • mstair says:

    “it is the tree that holds its leaves in winter,
    and the light that shimmers
    those leaves as copper.”

    love the ending
    I have one those trees outside my sunroom window; I shall now watch it with a new perspective …
    change is coming…

  • Jan Zuidema says:

    Strange that I have always been drawn to those beech trees in the woods that refuse to give up their leaves. I’ve always wondered why they, stubbornly, don’t drop those leaves, while believing that it was a small winter gift – the bold yellow against the winter white – now I can add their tree knowledge that the new life of spring will finally force those leaves to fall, giving way to life-giving green. Beautifully written!

  • John R Sr Kleinheksel says:

    Are we like the leaves that refuse to drop off the life-giving Tree?
    Am I patient with myself (and others) who want to cling to the old nature, only giving way to the new when it is unavoidable?
    And the New Creation is coming. It has come. It will come. That’s the Reality I trust.
    Thank you Laura on your gift to us this morning.

  • Beverly VanderMolen says:

    I too have been so revived by the sun these days and the trees that teach us. Thank you and thank God the sun is out another day today!

  • Jim Payton says:

    This was delightful—thank you for one of the most uplifting assessments I have encountered of the struggles and unstated hopes we carry in these strange times. Yes, yes, yes …

  • Ron says:

    Thank you for expressing so well some of that things I experienced on yesterday’s hike. After nearly a mile of uphill hiking, I concluded that the beech trees were applauding an old man’s efforts.

    The sun on the snow of Sleeping Bear was a blessing that matched that of having just had my second vaccine. Thanks be to God for all of it.

  • Jane DeGroot says:

    Beautiful. In every direction. Thank you!

  • Carol Van Klompenburg says:

    Beautiful. Thank you.

  • Gary VanHouten says:

    It’s called marcescence. The tendency of some trees, especially young trees, to hang on to their leaves throughout the winter. Nobody knows exactly why. Studies show that browsers, like deer, tend to more readily eat the exposed young succulent buds of tree species that have shed their leaves in the fall. Makes sense. The retained leaves could be a survival trick to hide the buds from the deer.
    Anyway, I know I’ve always loved the young beeches in winter, so they’re a survival trick for me too.
    What a wonderful poem/meditation.

    • Daniel J Meeter says:

      And it’s characteristic of trees in the oak / beech family anyway, right? All the pin oaks in my yard still hold many of their dead leaves. Maples and locusts almost never.

  • Judie Zoerhof says:

    Thank you, Pastor Laura for putting my feelings in such a beautiful format, the restrained energy, the “Layer of thought we must travel through”. Amen Sister, Thank you!

Leave a Reply