Skip to main content
en flag
nl flag
zh flag
fr flag
de flag
ja flag
ko flag
ru flag
es flag
Listen To Article

Als mijn lieve vriend en veelvuldige medewerker Jane Zwart iets aanbeveelt, luister ik. Vooral als het op poëzie aankomt, want als een getalenteerde dichter zelf weet ze waarover ze spreekt.

We geven samen les tijdens Calvin's januari-termijn, een les over Geloof en Literatuur om onze student voor te bereiden op het Festival van Geloof en Schrijven in april. (By the way, heb je geregistreerd? Het gaat geweldig worden - en tickets gaan snel!). Jane bracht dit gedicht binnen, samen met Herberts „The Windows”, op de eerste dag om ons maandlange klasgesprek te beginnen. We wilden dat de leerlingen de les zouden beginnen door na te denken over alle manieren waarop John Calvin „vonken van glorie” noemt, zich openbaren in ons alledaagse, om aandacht te schenken aan heerlijke momenten van openbaring.

En door opnieuw een God te ontdekken die alles gebruikt om in de hand te zijn — zelfs wij en onze quotidiaanse arbeid — om ons een feest te geven dat onvoorstelbaar is.

Als God jam maakte, zouden de potten niet per se gloeien als kerstverlichting of het nieuwe huis van zeventig vuurvliegjes, dan hoefden de bessen niet zo goddelijk te zijn dat ze regenbogen droegen en de zieken genezen, elke pip gaf een Gloria vrij toen het tussen je tanden barstte, en Gods jam zou Ik weiger nooit aards brood aan te raken. Tante Lydia heeft zoveel uitgewerkt sinds neef Bobby haar vertelde over een komma die hij lang geleden oversloeg terwijl hij zijn catechismus leerde. Nu, op een regenachtige ochtend, gespaard het nieuws dat lag in haar gras en is te nat om te lezen, ze heeft haar stijve handen gebogen en vond ze in staat om het brood gebakken door een vriend te snijden en het deksel van een royal-rode pot te draaien, en met de eerste knapperige, frambozenbeet is ze klaar om te bevestigen dat God jam maakt. Het telt nog steeds als mensen zich onder de instrumenten bevinden die gebruikt zijn, en Bobby catechized was niet verkeerd toen hij zich een godheid voorstelde, bereid om in de keuken te werken, die conserven maakte en ons verlost.

„Als God Made Jam” van Schuld aan de Bone-Eating Snotflower, copyright 2013 door Sarah Lindsay, gebruikt met toestemming van Copper Canyon Press, www.coppercanyonpress.org.

Jennifer L. Holberg

I’ve taught English at Calvin College since 1998–where I get to read books and talk about them for a living. What could be better? Along with my wonderful colleague, Jane Zwart, I am the co-director of the Calvin Center for Faith and Writing, which is the home of the Festival of Faith and Writing as well as a number of other exciting endeavors. Given my interest in teaching, I’m the founding co-editor of the Duke University Press journal Pedagogy: Critical Approaches to Teaching Literature, Language, Composition and Culture (and yes, I realize that that is a very long subtitle). As an Army brat, I’ve never lived anywhere as long as I’ve now lived in Grand Rapids, a city I've come to love. I count myself rich in friends and family. I collect cookbooks (and also like to cook), listen to all kinds of music, and watch all manner of movies and tv shows. I love George Eliot, Jane Austen, Marilynne Robinson, Dante, E.M. Delafield, Tennyson, Hopkins, and Charlotte Bronte (among others). And I used to have a bumper sticker on my car that said: “I’d rather be reading Flannery O’Connor.” I don't have the car anymore, but the sentiment is still true.

5 Comments

  • Jane says:

    I love the it, and as a raspberry jam maker, totally agree!

  • Rodney Haveman says:

    “They dribbled rainbows and healed the sick,”

    “It still counts if people figure among
    the instruments that have been put to use,”

    That poem is about as lovely a way to start my day as I can imagine … and now back to work as an instrument being put to use … thank you.

  • Mary says:

    I must admit I laughed out loud; for here too we sometimes have so many berries that we both bring them to work and pass them out to any neighbor who will open the door, and still have jars & jars of jam for family gatherings and friends in need. And having just clicked on the Literacy Site that gives free books to children, I can’t help wondering what the world would look like if we were known as the jam and book merchants of the world.

    • Jan VanKooten says:

      I join Mary in laughing out loud, here in my quiet off-office room with the lights dim and my screen glowing — what a lovely picture of ordinary stuff brought fully to a Gloria!

  • Jim Dekker says:

    Wonderful way to redeem a skipped comma. Thank you Bobby, Aunt Lydia, Jane, and (with reverence to the Oxford comma), Jennifer.

Leave a Reply