en flag
nl flag
zh flag
fr flag
de flag
ja flag
ko flag
ru flag
es flag
Listen To Article

De functie van gebed is niet om God te beïnvloeden, maar eerder om de aard van degene die bidt te veranderen.

Deze woorden worden toegeschreven aan Soren Kierkegaard, maar het sentiment smaken ook de reflecties van andere theologen en schrijvers. Ik geloof dat Moeder Teresa naar een soortgelijk idee leunde toen ze zei: „Gebed is niet vragen. Het gebed legt zichzelf in de handen van God, naar Zijn wil, en luistert naar Zijn stem in de diepte van ons hart.”

Gebed is geen poging om met God te smeken of God te overtuigen ons te geven wat we willen of wat we denken dat we nodig hebben. Bidden is een houding kiezen die ons ter beschikking stelt voor God en ontvankelijk is voor de invloed van God op ons.

Dit idee was voor mij verloren als kind. Ik was meer in de gewoonte om gebed in te zetten als een transactie - ik geef God iets (mijn tijd en aandacht) en God geeft me iets. Natuurlijk, het is nooit zo gegaan als ik hoopte, dus ik nam aan dat ik er slecht in was. Totdat mijn moeder ziek werd.

Eerst was het borstkanker, gevolgd door de viering van remissie. Toen kwam de kanker terug toen ik eerstejaars was op de universiteit. Nog een paar jaar en vele behandelingen later werd ze voor de laatste keer opgenomen in het ziekenhuis. Mijn vader belde om me te vertellen dat er misschien niet veel tijd meer over is en ik pakte een tas zo snel als ik kon. Ik vertelde mijn professoren dat ik de campus zou verlaten, en ik ging naar beneden I-29 van het noordwesten van Iowa naar het noordwesten van Missouri, de hele weg biddend. Ik bad dat mijn moeder zou herstellen, dat ze geen pijn zou hebben, dat God haar kracht zou geven.

Ik bleef dezelfde gebeden repeteren als ik rond de middag haar ziekenhuiskamer binnenkwam. 's Avonds, toen haar lichaam tekenen van nood begon te vertonen, veranderden mijn gebeden. „Heer, help haar alstublieft in vrede.”

Dat was een gebed dat ik nooit had verwacht te bidden. Jaren later, toen ik mijn verdriet over haar dood bleef verwerken, ben ik gaan begrijpen dat de beoefening van het gebed mij die dag veranderde. Mijn wanhoop om mijn moeder vast te houden was geëvolueerd naar iets anders. Moed, misschien? Vrede? Vertrouw erop dat ze van God is. Wat het ook was, het was iets wat ik zeker niet in mijn eentje had. Het moest aan mij gegeven worden.

Hoe meer ik op deze ervaring heb nagedacht, hoe meer ik een nieuw begrip van gebed heb omarmd. Het gaat minder om een transactie, en meer om het ervaren van transformatie door te wonen in de tegenwoordigheid van God.

Afgelopen zondag kwamen we in de narratieve lezing de hemelvaart van Christus tegen in Handelingen 1. En hoe reageerden de discipelen op deze verbazingwekkende gebeurtenis? Zij wijdden zich aan het gebed (v. 14). Vandaag, in Handelingen 3, zien we Peter en Johannes een man genezen die kreupel was, een man die ze ontmoetten op weg naar de tempel om te bidden.

Ik vraag me af, als de discipelen niet zo toegewijd waren geweest aan het gebed, zouden Petrus en Johannes de man überhaupt hebben opgemerkt? Als zij niet naar de tijd van het gebed in den tempel zouden gaan, zouden zij dan die poort op dien dag voorbij zijn gegaan? Zeker vele anderen waren door de poort gegaan zonder veel aandacht van de man die om aalmoezen vroeg, en anderen hadden genoeg gemerkt om een paar munten te delen en dan verder te gaan. Wat was het dat ervoor zorgde dat Peter en John stoppen om deze man te betrekken? Zou het de praktijk van het gebed kunnen zijn?

Als het gebed helpt ons beschikbaar te maken voor God en ontvankelijk te zijn voor Gods invloed, dan helpt het ons misschien om de wereld te zien zoals God die ziet. Als het gebed minder gaat over het veranderen van God en meer over het veranderen van ons, dan misschien als we bidden dat alles goed zou worden gemaakt in de wereld, kunnen we verwachten dat God ons zal gebruiken om aan de behoeften van de wereld te voldoen.

In het midden van de tragedie die de COVID-19 pandemie is, kan beloven om te bidden passief voelen. Tenzij we naar het gebed kijken door een nieuwe lens. Als het gebed ons verandert, dan is bidden voor de genezing van de naties en de bescherming van geliefden en vreemden een daad van moed — moed om te gehoorzamen wanneer God ons als partners in het beantwoorden van de gebeden die we hebben gebeden.

Dus, hoe bidden we... voor alle „frontlinie” arbeiders?... voor al degenen die momenteel het virus bestrijden?... voor iedereen die banen, financiële stabiliteit hebben verloren en die het risico lopen om huisvesting te verliezen?... voor iedereen die bijzonder kwetsbaar is: senioren, mensen met reeds bestaande omstandigheden, mensen zonder gemakkelijke toegang tot gezondheidszorg, vluchtelingen die in onhygiënische en dichtbevolkte kampen leven, en nog veel meer?

Hoe we bidden - de exacte woorden die we kiezen - hoeft niet de prioriteit te zijn. De kracht is om te kiezen om te bidden en te wonen in de tegenwoordigheid van God.

Dus, kerk, kom. Laat ons bidden.

Megan Hodgin

Megan Hodgin is the Senior Pastor of the First Reformed Church of Scotia,  (New York).
Megan is a pastor and teacher, a trained facilitator, and aspiring coach.
A lover of big questions and deeply authentic relationships.
A gatherer of stories and seeker of shalom.

15 Comments

  • Daniel J Meeter says:

    Thank you so much for this, and the story about you and your mom, and the insight on Peter and John, and the prayers you suggest. I think you’re so right, except I would say one thing; I don’t think it has to be an either-or. For me as a child to ask God to bless my food, and expect God to do it because I asked, is more than a transaction. Otherwise the prayer parables in St. Luke are hollow (the widow, the guest at night, snakes and eggs). Just that one demurral.

    • Megan J Hodgin says:

      Daniel, thank you for your response. You are correct in saying it is neither one nor the other. That is rarely so in this life of faith. “Both and” is usually more accurate in terms of the way God works. Thank you for bringing that nuance to light.

  • Barb Dewald says:

    Amen! Thank you, Megan. Well said. Prayer is transformational.

  • John Kleinheksel says:

    Good to hear from you, friend Megan!
    I am still grateful for all you did for Kairos W. MI when you were on the Board. Thank you Megan!
    Openness to God. Communion with our Lord. Being led by our Lord. Energized by our Lord to take action.
    Yes!
    Question: I thought the passage for today’s lectionary was from Acts 1, not Acts 3.
    O well. The emphasis on prayer is timely. Lord, help us through this time of global crisis. Through Jesus Christ our Lord.

    • Megan J Hodgin says:

      John, thank you for your greeting. Just a quick note regarding the lectionary – I mentioned above that I was referencing the “narrative lectionary,” which is different than the Revised Common Lectionary. If you would like. to learn more about it, you can browse workingpreacher.org. Peace to you!

  • Thank you for this most magnificent blog. I completely understand this as I had similar prayers at my mother’s death bed. Thank you. God bless you. Stay well.

  • Brian Keepers says:

    Megan, this is beautiful, thoughtful, and so wise. Thanks for your vulnerability about struggling with prayer while your mom was sick. Even though there is part of me that wants the transactional nature of prayer to be true (because then I’m in charge!), there is something so much more freeing and ultimately expansive about the transformational nature of prayer. As you say, it also calls us to responsibility. Thank you for this. It’s so good!

  • Ruth Boven says:

    Megan, thanks for this wonderful blog. It’s so great to hear from you again. I appreciate your thoughts about the transformational nature of prayer, shaped in a time of pain and crisis. It’s helpful for today.

  • Chris Godfredsen says:

    Megan, thank you for this today. It is a blessing to learn with and from you!

  • RLG says:

    Thanks, Megan, for your perspective on prayer. As I understand your position, it comes close to, or is the same as that of, Kierkegaard or Mother Teresa. Intercessory prayer is not us interceding to God (or to Jesus Christ) in behalf of those in need so that he would act in their behalf. Rather prayer heightens our awareness of God in a given situation and compels us to act in God’s behalf.

    The Christian (even Reformed) suggestion that Christians should pray as though it all depends on God, but act as though it all depends on you, fits the perspective that you suggest in your article. So when we see good come through our efforts, we thank God for what he has done. But when we see little accomplished or slow progress being made (such as with Covid-19 or the Holocost), shouldn’t that also be laid at God’s feet?

    The reality is that only the second half of that prayer suggestion is true, that what gets accomplished is through the choices and efforts of people (Christian or not). So prayer, in your view, has less to do with God and more with being a self motivator. We influence ourselves through prayer. Why not just remove God like those who don’t believe in God or prayer and out of concern for others, do good? Isn’t that really the bottom line?

    • Tom says:

      No RLG that is not the real bottom line for those who’s pride comes from the love of themself that comes from the love others have given them! That love, I believe, you RLG can see in the articles and comments! and you desire to experience that love you see being shared! Which is why you are posting here! Maybe in the hope of a reply showing love for the pain you are in! I hope to show love with not trying to prove you wrong but I am asking why are you so critical of the love being talked about?

  • Tom Ackerman says:

    I am surprised that no one has commented on the graphic accompanying your post. It was a wonderful addition to your thought-provoking words and both my wife and I enjoyed it. For those of us practicing rather severe social distancing because of age and/or other health concerns, prayer remains as an important way to support our church community and our social community. Thanks for your encouragement.

  • Lynn Barnes says:

    Beautiful Meghan, and I hope I can remember that possibly at anytime I pray it may be that I need the change.

  • […] quite a bit more authentic than they were in February. And while I’m praying for the world, as Megan Hodgin wrote about so eloquently in her recent essay on this blog, I’m also praying as much to change my own […]

Leave a Reply